In de wetenschap wordt onderzocht hoe gesproken taal en gebarentaal verwerkt worden in het brein.
Lange tijd keken studies eigenlijk alleen naar gesproken taal.
Dit onderzoek liet zien dat het brein een heel netwerk gebruikt om taal te verwerken...
...met aparte onderdelen voor bijvoorbeeld fonologie, morfologie, lexicon en syntaxis.
Al deze onderdelen samen zijn verantwoordelijk voor het verwerken van taal.
Hoe zit dat voor gebarentaal?
Uit onderzoek blijkt dat er een sterke overlap is tussen het netwerk in het brein voor het verwerken van gebarentaal en gesproken taal.
Er zijn wel kleine verschillen net als bij variatie tussen gesproken talen, bijvoorbeeld tussen het Engels en het Chinees.
Het brein van een Chinese luisteraar werkt net een beetje anders dan het brein van een Engelse luisteraar.
Chinees is een toontaal en daardoor wordt de taal iets anders verwerkt in het brein.
Maar als je de twee talen naast elkaar legt, dan zijn er maar kleine verschillen en is er voornamelijk overlap.
De verwerking van de Amerikaanse gebarentaal en het Engels is ook grotendeels hetzelfde.
Voor het verwerken van taal is een bepaalde structuur nodig. Dit is de fonologie van een taal en die is heel belangrijk.
Hetzelfde deel van het brein verwerkt de fonologie van gebarentaal en gesproken taal.
Laura-Ann Petitto heeft een artikel geschreven over fonologie in gesproken taal en gebarentaal.
Uit haar onderzoek blijkt dat een gebaar een duidelijke fonologische vorm moet hebben om als gebaar herkend te kunnen worden.
Als dove mensen nieuwe gebaren bedenken, dan zorgt het brein ervoor dat de vorm aan alle voorwaarden voldoet om een gebaar te zijn.
Het brein reageert niet op dezelfde manier op willekeurige handbewegingen, omdat niet alle noodzakelijke taalelementen aanwezig zijn.
Het zijn dan gewoon visuele vormen zonder taalkenmerken.
Zulke overeenkomsten tussen gebarentaal en gesproken taal zijn heel belangrijk.
Het brein van iemand die doof is en gebarentaal ziet en iemand die horend is en gesproken taal hoort...
...heeft dus dezelfde structuur en verwerkt taal op dezelfde manier.
Dit zie je zowel bij volwassenen als bij kinderen.
Als dove kinderen op jonge leeftijd gebarentaal aangeboden krijgen, dan zie je precies dezelfde ontwikkeling als bij horende kinderen.
Het is daarom ook belangrijk dat dove kinderen op een vroege leeftijd taal aangeboden krijgen, net als horende kinderen.
Als ouders een doof kind krijgen, dan is dit vaak hun eerste ervaring met een doof persoon.
In Amerika is het zo dat ouders dan vaak meteen gedwongen worden om te kiezen tussen gebarentaal en gesproken taal.
Maar uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat baby's kleine taalmachines zijn die heel goed taal kunnen verwerken.
Het brein gaat aan de slag met de taal die aangeboden wordt.
Voor horende kinderen kan dit gesproken taal zijn en voor dove kinderen gebarentaal. Dat maakt verder niets uit.