WEBVTT 00:00:00.640 --> 00:00:06.400 Ja, ik denk dat het belangrijk is om ze de ruimte geven om te zijn wie ze willen zijn... 00:00:06.440 --> 00:00:15.640 ...en op momenten dat ze niet willen gebaren, het ook niet te dwingen, maar het wel gewoon te laten zijn. 00:00:15.730 --> 00:00:23.440 Dus je moet zelf denk ik zorgen dat je blijft gebaren, al is het dan alleen maar naar je partner, voor de lol. 00:00:23.620 --> 00:00:34.030 Je moet het ook niet afdwingen, ik bedoel, kinderen kiezen hun eigen weg, en als zij zich perioden of altijd beter bij gesproken taal voelen is dat ook uitstekend. 00:00:34.160 --> 00:00:40.440 Andersom ook, als je kind echt merkt, dat ze zich ontspannen als er gebarentaal is... 00:00:40.640 --> 00:00:45.960 En dat kun je natuurlijk ook alleen maar voelen als je jezelf daar ook prettig bij voelt. 00:00:46.030 --> 00:00:55.840 Ouders die tegen hun zin, met heel veel moeite, eigenlijk niet willen gebaren... dan zal je kind nooit durven vragen om gebaren. 00:00:56.000 --> 00:01:00.930 Dan blijft het een soort onevenwichtig iets. 00:01:01.040 --> 00:01:12.420 Ja, heel goed naar je kind kijken, en lol maken, en ook als je geen taal hebt. Ik weet nog dat wij in het begin heel veel dingen lieten zien. 00:01:12.590 --> 00:01:23.090 Alles wat er was, als we in een restaurant waren, dan probeerden we in de keuken te kijken of... weet je, laat dingen zien. En ik heb heel veel getekend. 00:01:23.240 --> 00:01:26.560 Dan moest Emiel naar het ziekenhuis, en dan tekende ik wat we gingen doen. 00:01:26.600 --> 00:01:34.720 Zeker toen mijn gebarentaal nog niet zo goed was en zijn spraak nog niet. Dus ik tekende wat af, ja. 00:01:34.810 --> 00:01:40.380 Ja, vertel je kind heel veel. 00:01:40.440 --> 00:01:47.440 –Dat boekje van de CI, hebben we ook laten zien. –Ja, alle stapjes. 00:01:47.590 --> 00:01:57.230 Weet je, je koffer inpakken, naar het ziekenhuis, dat enge kapje wat je krijgt, die prik, of dat er ineens een touwtje aan je arm zit. 00:01:57.340 --> 00:02:04.080 Al die dingen die je als ouder misschien heel gewoon vindt, nou hebben ze in het ziekenhuis ook wel wat boekjes, maar die zijn vaak een beetje lullig. 00:02:04.200 --> 00:02:11.240 Plus, wat heel fijn is, is als je die kinderen voorbereidt op dingen. Dus als je vantevoren... 00:02:11.280 --> 00:02:16.800 Dat hebben wij namelijk ook, die operatie, hebben wij heel vaak gespeeld. 00:02:16.880 --> 00:02:27.170 Met een kartonnen doos, en heel veel verband, en van tevoren... En dan had ik het kapje op mijn neus, dat was dan een washandje. 00:02:27.300 --> 00:02:37.620 Laat kinderen dingen ervaren, doe dingen. Ik denk dat dat wel belangrijk is. 00:02:37.690 --> 00:02:41.960 En laat ze lekker spelen. Test niet teveel. 00:02:44.930 --> 00:02:52.430 Vergeet het woord 'achterstand'. Ja. 00:02:52.610 --> 00:02:59.900 Daar word je alleen maar heel ongelukkig van, en het is ook niet realistisch. 00:03:00.020 --> 00:03:08.220 Het is een soort van algemene norm, elk kind ontwikkelt zich heel anders, weet je. 00:03:08.340 --> 00:03:15.150 Wat er in die kleine koppies gebeurt weet je toch nooit. Of niet helemaal.